De appendix van "Oquedal de Caducifolias"

Het lot van de boomblaadjes te vallen is en toch ze altijd angst voor de val hebben.

- Heb je al gehoord dat het blaadje van bovenop gisteren eraf viel?, zei eens een blad tegen een ander.
- Maar wat is er gebeurd?
- Ik vrees dat het heeft zich niet wel vastgenomen en een wind heeft het uitgehaald.
- Oh!
- Soms heb ik ook wel zin om zich te laten vallen, hoor.
- Vertel geen stommiteit, je hebt toch een heel leventje voor je!
- Ja zeker, maar ik vraag mij af hoe voelt het om te vallen. Denk je dat dat pijnlijk zal zijn? en wat voelt je eigenlijk terwijl je aan het vallen?
- Ik weet het niet, maar één dezer dagen het zal ons beurt zijn.. en dan zal we het weten.

Weer een andere dag...
- Kijk maar eens! Ik begin een beetje geel te worden!, zei het blaadje weer.
- Dat is gek... je bent maar jong.
- Oh, ik wil niet te vallen!
- Ja ja, iedereen zegt hetzelfde... maar wij kunnen er niets aan doen, m?
- Kun je je verbeelden.. heel geel te worden en ook kwijnend en droog.. en de mensen op je aan het trappen...
- Zeg, is alles goed met jij, m? Je denkt alleen maar aan de val.
- Ja, het is waar, laten we maar over iets anders praten, het dient tot niets toch zich zorgen te maken... zeg maar even, denkt je dat als wij neergekomen zijn zouden we weer blijven geboren in die volgende lente? Misschien in een andere boom of in een struik?
- Ik heb er in 't geheel geen idee van, hoor...